انتقال به بخش

از بخش ریکاروری به طرف اتاق می رفتیم در باز شد اولین نفری که دیدم همسری بود گفتم دیدش ؟ گفت نه

گفتم خیلی قشنگه ریزه میزه و شبیه تو ههههههههه مامانی مامان جون هم بودن عمه هم بود  من رو روی تختم گذاشتن ولی از بچه خبری نبود دلم مثل سیر و سرکه می جوشید نگران بودم آخه دکتر به من گفته بود سالمی نکنه دروغ گفته نکنه بچم مشکلی داره نه من صداشو شنیدم.اینها فکرایی بود که توی سرم می چرخید و اصلا متوجه دور و برم نبودم تا اینکه حسام رو اوردن و من آروم گرفتم عمه ها هر دو بودن  بغلش می کردن و قربون صدقش می رفتن ، همسری بالای سرم بود معلوم بود که خیلی خوشحاله و از اینکه پدر شده حس غرور داره

خوش اومدی پسر عزیزم